Langdistanz Build Plan (Nils Goerke) 12 tygodni to 12-tygodniowy plan triathlonowy. Poniższe treści łączą rzeczywisty opis planu z realnym przykładowym tygodniem opartym na zapisanych treningach.
O co chodzi w tym planie
Ten 12-tygodniowy plan Build bazuje na planie Base. Nadal chodzi o zwiększenie VO2max, czyli o powiększenie „silnika”. Interwały stają się jednak dłuższe i są coraz częściej łączone z odcinkami Sweet Spot oraz interwałami wytrzymałości siłowej 3. Takie treningi pozytywnie wpływają na tempo produkcji mleczanu, obniżając je. Szczególnie w wysoko intensywnych jednostkach VO2max ważne jest, aby wykonywać je realnie, czyli nie za mocno. Kontroluj także tętno — pod koniec interwałów nie powinno być wyraźnie wyższe niż Twoje tętno progowe (5-8 uderzeń/min jest ok). Zadbaj również o odpowiednią podaż węglowodanów przed tymi intensywnymi jednostkami i w ich trakcie. Nie każdy dzień jest taki sam — w stresujący dzień może się zdarzyć, że trzeba będzie obniżyć intensywność w trakcie treningu. To całkowicie w porządku i przydarza się nawet zawodnikom światowej klasy. Celem jest zawsze przejechanie lub wykonanie jednostki „najlepiej jak się da”. Lepiej więc zrobić trzy bloki z obniżoną intensywnością niż dwa bloki i przerwać trening.
Ciało nadal jest ostrożnie przyzwyczajane do intensywności fazy Peak, przede wszystkim w bieganiu — poprzez przyspieszenia końcowe w okolicach docelowego tempa maratońskiego oraz trening prędkości progowej pod koniec bloku. Dobrym zakończeniem bloku może być półmaraton: po pierwsze, aby stopniowo ponownie oswoić się ze stresem startowym i atmosferą zawodów, a po drugie, aby sprawdzić, jak zadziałał trening z ostatnich tygodni i miesięcy.
Tak jak w poprzednich 12 tygodniach, najważniejsza jest regularność. Ma ją zapewnić konsekwentne trzymanie się struktury 3-1,2-1: obciążenie we wt.-czw. oraz sob.+niedz., odciążenie w pon.+pt.
Logika treningowa i obciążenie
Faza Build łączy bardziej specyficzne bodźce z odpowiednią ilością spokojnej pracy, aby jakość nie spadła po dwóch tygodniach. W tym planie ważne jest, aby nie „podkręcać” łatwych dni. Rzeczywiste pliki treningowe pokazują, które jednostki są ustrukturyzowane, a które celowo pozostają proste.
Plan zawiera 141 zaplanowanych wpisów na przestrzeni 12 tygodni. Liczy się nie tylko suma godzin, ale też kolejność: trudne, techniczne lub długie jednostki działają tylko wtedy, gdy dni przed nimi i po nich pozwalają przyswoić bodziec.
Rzeczywisty przykładowy tydzień: tydzień 4
Ten tydzień nie jest wymyślony — powstał z rzeczywistych wpisów planu treningowego. Grafiki treningów wykorzystują zapisane pliki treningowe tak jak w aplikacji.
Od teraz w treningu siłowym zwiększamy ciężar i zmniejszamy liczbę powtórzeń.
400 meters/yards | 6x zmienne obciążenie / 1 min luźno | 4x zmienne obciążenie / 1 min luźno | 8x zmienne obciążenie / 1 min luźno + 8 kolejnych kroków
Zacznij od 400 meters/yards rozpływania. 6 rund po 50 meters/yards pracy nóg z deską: 25 meters/yards sprint kraulowymi nogami i 25 meters/yards nogami dowolnym stylem w luźnym tempie.
60 min @ 75% | 8x 0 min obciążenie / 1 min luźno
Celem jest optymalizacja metabolizmu tłuszczów, a na końcu — dzięki strides — doskonalenie techniki biegu w stanie zmęczenia.
Rampa od 50% do 75% | 3 min @ 60% | 3 min @ 75% | 3 min @ 80% + 17 kolejnych kroków
Trening HIT Decrease: 5 x (1 min przy 125% / 3 min przy 108% FTP). Odczuwalny wysiłek: ok.
80 min @ 60%
Cel treningu: jednostki wytrzymałości bazowej stanowią największą część treningu triathlonowego.
15 min @ 70% | 5x 1 min obciążenie / 2 min luźno | 5 min @ 70% | 5x 1 min obciążenie / 2 min luźno + 3 kolejne kroki
Celem biegów pod górę jest poprawa osiągów na krótszych dystansach oraz zwiększenie pojemności beztlenowej.
200 meters/yards | 4x zmienne obciążenie / 0 min luźno | 4x zmienne obciążenie / 0 min luźno | 4x zmienne obciążenie / 0 min luźno + 8 kolejnych kroków
200 meters/yards rozpływania. 4*50 meters/yards delfin jednorącz, przerwa 15". 4*50 meters/yards (25 meters/yards sculling + 25 meters/yards kraul), przerwa 20". 4*100 meters/yards (25 meters/yards catch-up z przodu + 25 meters/yards kraul + 25 meters/yards dotknięcie z tyłu + 25 meters/yards kraul), przerwa 20". 4*50 meters/yards (25 meters/yards przyspieszenie + 25 meters/yards luźne pływanie), przerwa 2
Rutyna jogi Deep Stretch od Mady Morrison! Mady Morrison oferuje na YouTube wiele filmów do ćwiczenia razem z nią — bardzo je polecamy!
40 min @ 75% | 5x 0 min obciążenie / 1 min luźno
Ten bieg służy przede wszystkim aktywacji, a końcowe strides pomagają doskonalić technikę biegu w stanie zmęczenia.
Rampa od 50% do 75% | 3 min @ 60% | 3 min @ 75% | 3 min @ 80% + 4 kolejne kroki
MIT - trening Sweet Spot: 4x10 min @85% FTP; kadencja = 55 obr./min (przerwa po 5 min). Odczuwalny wysiłek: 6-7 z 10. Efekt: poprawa ekonomii metabolicznej, poprawa transportu mleczanu i możliwy wzrost frakcyjnego wykorzystania potencjału.
1:30 h @ 75% | 20 min @ 85%
Spokojny bieg bazowy z przyspieszeniem końcowym. Ten bieg służy przede wszystkim optymalizacji metabolizmu tłuszczów, a pod koniec także rozwijaniu odporności tempowej.
300 meters/yards | 10x zmienne obciążenie / 0 min luźno | 2x zmienne obciążenie / 0 min luźno | 2x zmienne obciążenie / 1 min luźno + 2 kolejne kroki
300 meters/yards rozpływania — co trzecią długość kraulem, 10x50 meters/yards ćwiczenie techniczne: 1.
Jak czytać grafiki treningów
Słupki pokazują strukturę z rzeczywistego pliku treningowego: dłuższe odcinki zajmują więcej szerokości, wyższe intensywności są położone wyżej i oznaczone ciemniejszym kolorem. W przypadku odcinków pływackich lub dystansowych struktura pokazuje zaplanowaną kolejność, a nie dane GPS.
Praktyczna realizacja
Na co zwrócić uwagę
- Wykonuj kluczowe dni precyzyjnie, zamiast przyspieszać luźne jednostki.
- Wykorzystuj opis planu jako kontekst: sprzęt, odżywianie, mobility i realistyczne wartości progowe są częścią treningu.
- Jeśli codzienność lub zmęczenie zwiększają presję, najpierw skróć bodźce poboczne i utrzymaj stabilną jakość najważniejszej jednostki.
Efekt treningowy
Przy rzetelnej realizacji plan poprawia przede wszystkim zdolność do wielokrotnego przyswajania zaplanowanego bodźca. W zależności od dyscypliny i fazy oznacza to większą stabilność tlenową, lepszą odporność tempową, technikę pod zmęczeniem lub większą pewność przy docelowym obciążeniu.